In november 2005 overleed, heel plotseling, mijn vader. Op dat moment had ik mijn vader 26 jaar niet gezien, hoewel we wel sporadisch contact hadden. Ik woonde in Nederland, hij in Iran. In januari 2006 zou ik hem voor het eerst in al die jaren weer gaan zien; ik zou naar Iran gaan.
Toen mijn vader plotseling ziek werd besloot ik eerder naar Iran te gaan en uiteindelijk kwam ik aan op de dag na zijn overlijden. In de maanden voor mijn vertrek probeerde ik mij mentaal voor te bereiden op de ongetwijfeld emotionele ontmoeting die zou gaan volgen, en die er nu dus nooit meer zal zijn.
Aan de hand van mijn familie, en foto's en notities die ik bij mijn vader heb gevonden, samen met foto's die ik zelf ook in Iran heb gemaakt, probeer ik me een beeld van mijn vader te vormen. Maar misschien wel voor alles, probeer ik ook te begrijpen wie ik zelf ben. Dit heb ik gedaan door brieven aan mijn vader te schrijven.